Bij “Verhaal uitgelicht” neem ik telkens een ander verhaal onder de loep. Waar is het te vinden, wat is het voor verhaal en wat kun je ervan verwachten? Op die vragen krijg je antwoord in deze rubriek!
Dit keer: Niet alleen
Eigenlijk is dit een gedicht! Ik schrijf niet heel vaak gedichten, maar af en toe rolt er een uit mijn pen. Deze schreef ik bij Oragayn.
Als je Oragayn hebt liggen, kun je de scène opzoeken waar dit gedicht bij hoort: hoofdstuk 7, §1. Daar staat dit:
De magiër was niet te peilen. De hele rit naar Grootveld had hij zijn mond gehouden, tenzij iemand hem een directe vraag stelde. William had bevel gegeven om de oude man in de gaten te houden en nog was het hem tot twee keer toe gelukt om ongezien een overnachtplaats te verlaten. De tweede keer was William hem persoonlijk achterna gegaan. Hij vond hem bij een beek op de grond, in de ijzige winterkou, starend naar het water dat vanuit de randen naar het midden toe traag bevroor. William had slechts één zin gezegd: ‘Ik zal u vastbinden als er geen andere manier is om u in toom te houden.’ De magiër was zwijgend mee teruggekomen.
En dat ene kleine stukje tekst vormde dus de inspiratie voor een gedicht!
Waar gaat het gedicht over?
Dat is gemakkelijker uit te leggen door het gewoon hieronder te zetten. Komt-ie:
Niet alleen
In het water staart hij
naar de spiegel, zonder
iets te zien.
Nachtelijke wolken dralen
mist en vorst ontnemen
hem het zicht.
Bevroren stroom van zijn
gedachten, die weerbarstig
door het ijs heen breken.
Wat is geweest, verloren
tijd die verder gaat
verleden is wat stilstaat.
Maar zwarte spiegel wordt doorbroken
door geluid van zachte stappen
een stem, een uitgestoken hand
reikt vermoeden van een later –
bevroren water
laat hij achter.
Degene die in het water staart, is Aaron, de magiër die je in Oragayn leert kennen. Het vriest en het is donker, waardoor hij steeds minder van de weerspiegeling in het water kan zien. Zijn gedachten staan echter niet stil, die malen in zijn hoofd. Aaron heeft een verleden waar hij liever niet aan terugdenkt, maar hij kan niet aan zijn eigen gedachten ontkomen. De tijd staat echter niet stil, ook al voelt het soms misschien wel zo.
Pas als Aarons duistere mijmeringen worden onderbroken door het geluid van voetstappen, kan hij even loslaten waar hij zo gemakkelijk in wegzakt. De man die hem komt halen? Dat is William van Assizië, de kolonel die je ook in Oragayn leert kennen.
Waar is het te vinden?
Je kunt Niet alleen hier op de website lezen. Bij de eerste druk van Oragayn zijn ook een tijdje kaarten meegegeven waar het gedicht achterop stond. Misschien heb jij die kaart wel!
Wil je Oragayn lezen? Dat boek is te koop als e-book en paperback.
Geen zin om te zoeken? Dan vind je hieronder de links:
Niet alleen als pdf (opent in een nieuw venster!)
De VerhalenNinja 